Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΟ, 21:50, ΣΑΚΗΣ

(αληθινή μου εμπειρία)







Σταμάτησα λαχανιασμένος.
Στα πόδια μου γονατισμένος και σκυφτός, με το κεφάλι προφυλαγμένο με τα χέρια και με τα μπούτια σφιχτά κλεισμένα και τις φτέρνες και τους αστράγαλους ενωμένους για να προστατέψει τα γεννητικά του όργανα, ο Σάκης, το αντικείμενο του πόθου μου.
Λαχανιασμένος κι αυτός από το 20λεπτο ανελέητο μαστίγωμα, με κόκκινα σημάδια από το σβέρκο μέχρι τις πατούσες, με τη πλάτη και τους γλουτούς ερεθισμένους και γεμάτους κόκκινα και μελανά στίγματα και πρηξίματα και γραμμές προσπαθούσε να ξαναβρεί τους κανονικούς ρυθμούς της καρδιάς του..
Απ' το χέρι μου κρεμόταν ακούραστο το μαστίγιό μου. Βαρύ, αυστραλέζικο, με είκοσι λεπτές μαύρες πλεξούδες, η κάθε μια μ' έναν πολύ λεπτό κόμπο την άκρη, έκανε τέλειο θόρυβο και είχε εκπληκτικά αποτελέσματα στο άτριχο δέρμα του Σάκη. Κάθε φορά που εδώ και είκοσι λεπτά το προσγείωνα με δύναμη πάνω του, του προξενούσα ένα δυνατό τσούξιμο που κρίνοντας από το πάγωμα της ανάσας του, λίγο αργότερα γινόταν αφόρητο. Σε δευτερόλεπτα, μια φαρδιά κόκκινη δέσμη από κόκκινες γραμμές έκανε την εμφάνιση της, με βυσσινιά κ μπλε στίγματα στις άκρες. Ότι έβλεπα απ' το σώμα του ήταν σημαδεμένο. Στην στάση που τον είχα βάλει είχα πλήρη πρόσβαση στους ώμους, τον σβέρκο, ολόκληρη τη πλάτη και τα πλευρά και τους γλουτούς. Προσέχοντας να μη χτυπήσω πολύ δυνατά τη μέση ή τα νεφρά, εστίασα τη προσοχή μου στη πλάτη και στους γλουτούς. Επί είκοσι λεπτά κατέβαζα το χέρι μου με δύναμη, σ' ένα κορμί που τη ρουφούσε αχόρταγα, που λαχτάραγε κάθε εκατοστό πόνου και σημαδιού, που λυτρωνόταν με το κάψιμο που προμήνυε καθένα σφύριγμα του φονικού οργάνου, που βυθιζόταν όλο και περισσότερο σε μια λίμνη καύλας που μόνο ένας μαζοχιστής μπορεί να καταλάβει και να νιώσει. Όποτε τον μαστίγωνα χαμηλά και τιναζόταν λίγο, καταλάβαινα ότι κάποια άκρη είχε βρει το άνοιγμα του πρωκτού του. Επέμενα πολύ εκεί, ερεθιζόμουνα πολύ να βλέπω την αντίδραση του στον οξύ πόνο, με το που τιναζόταν και ρούφαγε μέσα του το πρησμένο στόμιο, μια δεύτερη δυνατότερη μαστιγιά, έπεφτε ακριβώς πάνω στη τρύπα και σ' όλο το άνοιγμα της σχισμάδας του αποτελειώνοντας τον. Ήξερε πως δεν έπρεπε να αντιδράει ούτε με τινάγματα, ούτε με βογγητά (κανόνας 11), οπότε το δεύτερο χτύπημα ήταν απλά η υπενθύμιση.

Ο ήρωάς μου!

Βημάτιζα τώρα αργά γύρω του και που κ που οι άκρες από το μαστίγιο τον άγγιζαν χαϊδεύοντάς τον στα ερεθισμένα σημεία και τιναζόταν ανεπαίσθητα.
"Επιθεώρηση από κει που είσαι" διέταξα κάποια στιγμή και κάθισα στον καναπέ μου από πίσω του.
Αμέσως σήκωσε τους γλουτούς του ψηλά και τους άνοιξε διάπλατα, υπακούοντας στον κανόνα που είχε μάθει (10 Ι).
"Πονάει η σούφρα σου πουστράκι;"
"Ναι Κύριέ μου" ομολόγησε ο γλυκός Σάκης και με χέρια που έτρεμαν από την ένταση προσπάθησε να ανοίξει περισσότερο τους γλουτούς του.
"Δείξε μου τη σκατότρυπά σου βρωμιάρα πούστρα" είπα "και σταμάτα να τρέμεις μη σε λιανίσω!"
Πλησίασα το πρόσωπό μου κοντά. Το θέαμα ήταν απίστευτο! Τα τρεμάμενα δάχτυλα του Σάκη κρατούσαν ανοιχτή μια κατακόκκινη, τραγικά ερεθισμένη περιοχή, αναρωτήθηκα αν το είχα παρακάνει. Όλη η επιφάνεια δεξιά κι αριστερά απ' τη σχισμάδα είχε κόκκινα σημάδια, πρησμένα και εξογκωμένα. Λίγο πιο κάτω από το μέσο της, το άνοιγμα του πρωκτού, ήταν πολύ σκούρο μπλε και πρησμένο, έτοιμο να σκάσει από το αίμα που είχε μαζευτεί, έκαιγε και παλλόταν συγχρονισμένο με τις κοφτές ανάσες του, έμοιαζε να είχε λαχανιάσει κι αυτό.
Έπιασα έναν μακρύ χοντρό δονητή που είχα πρόχειρο, του έβαλα λίγο λιπαντικό κι ακούμπησα την άκρη του στον ταλαιπωρημένο πρωκτό.
"Τσιμουδιά" διέταξα στον στιγμιαία πανικοβλημένο Σάκη και με μια απότομη σπρωξιά έχωσα μέσα στο χαλαρωμένο πρωκτό το μισό εργαλείο.
Κύρτωσε τη πλάτη του από το πόνο και το ξάφνιασμα.
"Αν κουνηθείς θα σε γαμήσω με όλο του το μήκος βρωμόπουστα" μ' άκουσα να λέω "μέσα - έξω, μέσα - έξω μέχρι να βγει το κωλάντερό σου και να μην έχει κώλο να κάτσεις" φώναξα έντονα και τράβηξα μερικά χιλιοστά το εργαλείο προς τα έξω.
"Όχι, δε θα κουνηθώ" βόγκηξε, "μη το κουνήσεις σε παρακαλώ, πονάω πολύ, μη το κουνήσεις σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, άστο, άστο…"
"Αγόρι μου" είπα από μέσα μου, "άντρα μου, θεέ μου"
Το άφησα να κρέμεται αλλά κι αυτή ακόμα η κίνησή μου, τον έκανε να δαγκώσει τα χείλια του και να σκύψει το κεφάλι του από τον πόνο. Χοντρές σταλαγματιές ιδρώτα έσταζαν από τις μασχάλες του ασταμάτητα.
"Μη τυχόν σου πέσει χάμω, την έβαψες! Σφίξε τη σκυλογαμημένη σου σκατόσουφρα και κράτα το γερά!"
Ο Σάκης ξεροκατάπιε.
"Εντάξει Κύριε"
Ο μακρύς δονητής κουνήθηκε λίγο από το σφίξιμο της τρυπούλας του πρωκτού.
"Ποιος είσαι;" ρώτησα.
Ο Σάκης έσφιγγε τα δόντια, μάλλον για να αντέξει το βάρος του δονητή στη τρυπούλα του.
"ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ" είπα δυνατά.
"Ο πούστης σου" απάντησε το παιδί χωρίς δισταγμό.
"Αφού είσαι ο πούστης μου, πάρε τη θέση που είχες πριν" είπα δυνατά, "κι αν σου πέσει ο πλαστικός πούτσος από τον κώλο θα σου τον ξαναχώσω και στον δουλεύω μέχρι να βάλεις τα κλάματα".
Το παιδί υπάκουα, με κοίταξε για ένα δευτερόλεπτο παραπονεμένα αλλά αποφασιστικά, χαμήλωσε τους γλουτούς, κράτησε στη θέση του με τη βοήθεια από τα δάχτυλα των ποδιών του το μακρύ μαύρο παιχνίδι που ξεφύτρωνε από τον πρωκτό του σαν παράξενη μαύρη ουρά, και κάλυψε με τα χέρια το κεφάλι του υποψιασμένο γι αυτό που τον περίμενε. Σταγόνες ιδρώτα σχηματίστηκαν από την αγωνία του στη βάση του σβέρκου και στη κορφή της σχισμάδας του.
Ρύθμισα το κινητό μου να χτυπήσει σε δέκα λεπτά, σήκωσα τα μανίκια μου και κατέβασα με δύναμη το μαστίγιο στο σημείο που ο δονητής ξεχείλωνε τη πονεμένη τρύπα του έρωτά μου.
"Ετοιμάσου γι άλλο ένα εικοσάλεπτο πουστάρα" είπα ψέματα αλλά ηθελημένα αδίσταχτα μέσα από τα σφιγμένα μου δόντια…






security (on) my foot...! (05.05.2003)

«Έτοιμος» σκέφτηκα επιθεωρώντας το χώρο. Όπου να’ ναι θα' ρχόταν, του είχα πει ότι μ’ αρέσουν τα ακριβή ραντεβ...

ΟΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥΔΙΑΒΑΣΜΕΝΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ MOY